In de rubriek ‘uitgelicht’ zetten we regelmatig een culturele instelling of cultuurmaker in het licht. Sta jij of jouw stichting of vereniging ook te popelen om extra zichtbaarheid? Stuur ons een mail via info@cultuurmaashorst.nl en wie weet lichten we jullie binnenkort ook uit!
Uitgelicht: Ineke de Wild en de kracht van poëzie
Op zaterdag 31 januari sprak Toyah van de Ven met dichter Ineke de Wild (64) bij de balie van het toeristisch informatiepunt in de bibliotheek in Uden, waar Ineke als vrijwilliger werkt. Die middag vond in de Bibliotheek Uden een bijzondere editie van Lees Lokaal plaats. Het programma stond in het teken van de landelijke Week van de Poëzie, die van 29 januari tot en met 4 februari werd gehouden en dit jaar het thema Metamorfose droeg. Ook Ineke droeg deze middag voor uit haar nieuwste bundel.
Drie bundels, één stem
Inmiddels heeft Ineke drie dichtbundels uitgebracht: Tussen gisteren en morgen, Reisverslag, de mooiste reizen zijn die van de ziel en dit jaar verscheen haar meest recente bundel Pelgrims.
Over haar werk is ze nuchter. “Sommige gedichten zijn van: mwah, hoeft niet per se,” zegt ze lachend. Toch besloot zij ze allemaal te publiceren. Haar eerste bundel werd door iemand als “zwaar” ervaren. Dat nam ze ter harte. Hier en daar voegde ze bewust een lichtere noot toe. Tijdens haar voordracht blijkt dat goed te werken: haar gedichten mogen dan diepgang hebben, ze laat het publiek regelmatig lachen.
Bij een gedicht met de titel Takkenwijf voegt ze er met een knipoog aan toe: “Ik bedoel er niemand mee.” Het publiek reageert volop met gelach.
Schrijven als noodzaak
Al in 1981 schreef Ineke een aantal gedichten, maar daarna stopte ze weer. Pas tijdens de coronaperiode begon het opnieuw te stromen. Elke dag schreef ze een nieuw gedicht. “Er zat een heleboel in wat eruit moest,” vertelt ze. Die intensieve periode verklaart meteen waarom haar eerste bundel zo omvangrijk is.
De gedichten staan in chronologische volgorde. Niet toevallig: ze vormen een reactie op wat er om haar heen gebeurt. Haar werk groeit mee met de tijd.
Inspiratie vindt ze overal. Muziek. Ontmoetingen. En vooral de natuur. “Zonder natuur zijn we gewoon niks” zegt ze stellig.
Ze vertelt hoe ze eens meewandelde met de vogelwacht. Terwijl ze liep, hoorde ze de klokken van de Sint-Petruskerk luiden. Dat moment, die samenkomst van geluid en omgeving, werd later een gedicht. Zo vangt ze het vluchtige in taal.
Beeldtaal en verbondenheid
Haar werk kenmerkt zich door sterke beeldtaal, persoonlijke observaties en een subtiele aandacht voor het alledaagse. In haar gedichten klinken grotere thema’s door: tijd, herinnering, liefde en verbondenheid. Wat klein lijkt, leidt bij haar vaak tot iets groots.
En misschien is dat precies de metamorfose waar de Week van de Poëzie om draaide: het gewone dat in woorden verandert, en daardoor betekenis krijgt.
We sluiten af met het gedicht Woorden van Ineke, waarin taal zowel thema als middel is:
Woorden
Door een zee van letters
reis ik naar je toe
Van hoofdletter tot punt
vol lieve woorden
Als een land van rivieren van zon en lucht
en velden vol met bloemenpracht
Van rood en blauw
van groen en goud
stuur ik mijn gedachten naar je toe
In een zee van woorden
zoek ik mijn weg
dragen duizend vissen
mijn woorden voort
Van land naar land
van ziel tot ziel
schrijft de natuur mijn lied voor jou
Als je geïnteresseerd bent in meer prachtige gedichten van Ineke, kun je haar dichtbundels onder andere kopen bij Musz aan de Oranjepassage of via Ineke de Wild Poëzie op Facebook.
